شعر ۲۴۱ / دیوان حافظ

معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید

معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید حقوقِ بندگیِ مخلصانه یاد آرید

به وقتِ سرخوشی از آه و ناله عُشّاق به صوت و نغمهٔ چنگ و چَغانه یاد آرید

چو لطفِ باده کُنَد جلوه در رخِ ساقی ز عاشقان به سرود و ترانه یاد آرید

چو در میانِ مراد آورید دستِ امید ز عهدِ صحبت ما در میانه یاد آرید

سمندِ دولت اگر چند سرکشیده رَوَد ز همرهان به سرِ تازیانه یاد آرید

نمی‌خورید زمانی غمِ وفاداران ز بی‌وفاییِ دورِ زمانه یاد آرید

به وَجهِ مرحمت ای ساکنانِ صدرِ جلال ز رویِ حافظ و این آستانه یاد آرید