شعر ۲۷۴ / دیوان حافظ
به دورِ لاله، قدح گیر و بیریا میباش
از کتاب دیوان حافظ
به دورِ لاله، قدح گیر و بیریا میباش به بویِ گُل، نفسی همدمِ صبا میباش
نگویمت که همه ساله مِی پرستی کن سه ماه مِی خور و نُه ماه پارسا میباش
چو پیرِ سالِک عشقت به مِی حواله کند بنوش و منتظرِ رحمتِ خدا میباش
گَرَت هواست که چُون جَم به سِرِّ غیب رسی بیا و همدمِ جامِ جهاننما میباش
چو غنچه گر چه فروبستگیست کارِ جهان تو همچو بادِ بهاری گرهگشا میباش
وفا مجوی ز کس ور سخن نمیشنوی به هرزه طالبِ سیمرغ و کیمیا میباش
مریدِ طاعتِ بیگانگان مشو حافظ ولی معاشرِ رندانِ پارسا میباش